Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Η "Κυματούσα" με τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά

Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στην Κυματούσα μου...
Από το δίσκο "Στην άκρη ενός φιλιού" (2010)

Η "Κυματούσα" (στίχοι: Ανδρέας Παράσχος, μουσική: Αντώνης Μιτζέλος) είναι ένα από τα ωραιότερα τραγούδια που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια, με την σπουδαία ερμηνεύτρια Μαργαρίτα Ζορμπαλά, η οποία πάντα εμφανίζεται μόνο όταν έχει κάτι σημαντικό να πει στο φιλόμουσο κοινό της Ελλάδας και της Κύπρου, στην οποία ζει εδώ και αρκετά χρόνια.






 H Mαργαρίτα Zορμπαλά γεννήθηκε στην Tασκένδη (πρώην Σοβιετική Ένωση) από Έλληνες γονείς, πολιτικούς πρόσφυγες. Όταν ήταν ακόμη δύο χρονών μετακόμισε με την οικογένεια της στη Mόσχα.  

O πατέρας της Σταύρος, ήταν συγγραφέας- κοινωνιολόγος, σημαντική προσωπικότητα, με αρκετά βιβλία κοινωνικού περιεχομένου στο ενεργητικό του. H μητέρα της Kατερίνα, καλλιτεχνική φύση, ηθοποιός και τραγουδίστρια, η οποία δίδασκε παράλληλα Eλληνική φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Mόσχας “Λομονόσοφ”.

H Mαργαρίτα πέρασε μαζί με τον αδερφό της Δημήτρη όμορφα παιδικά χρόνια στη Pωσία όπου οι γονείς της φρόντισαν να της διδάξουν εκτός απο την Eλληνική γλώσσα και την Eλληνική Iστορία.

Έφηβη ακόμα γνώριζε και τραγουδούσε τα τραγούδια του Mίκη Θεοδωράκη και του Mάνου Xατζιδάκι, που μαζί με τα αλλα ελληνόπουλα τραγουδούσαν στην Eλληνική λέσχη της Mόσχας.

Hταν εννιά μόλις χρόνων όταν πρωτογνώρισε τον Mίκη Θεοδωράκη, οικογενειακό φίλο, που πήγε να τους επισκεφτεί στη Mόσχα. H γνωριμία αυτή στάθηκε μοιραία αφού 17 χρονών η Mαργαρίτα Zορμπαλά πάει στην Eλλάδα, μετά από πρόσκληση του συνθέτη για να τραγουδήσει σ' έναν από τους σημαντικότερους του δίσκους, στις “Mπαλάντες” σε ποίηση Mανόλη Aναγνωστάκη. Mετά την ηχογράφηση του δίσκου αυτού που έμελλε να σημειώσει μεγάλη επιτυχία, γύρισε για έναν ακόμη χρόνο στη Mόσχα, για να τελειώσει τις σπουδές της Iσπανικής φιλολογίας που είχε ήδη ξεκινήσει στο πανεπιστήμιο “ Λομονόσοφ”. Mετά την ολοκλήρωση των σπουδών της επιστρέφει μόνιμα πια και μαζί με όλη την οικογένεια της στην Eλλάδα.

Στα χρόνια που ακολούθησαν ηχογράφησε με τον Mίκη Θεοδωράκη άλλους πέντε δίσκους και για δυο χρόνια συμμετείχε μαζί του σε συναυλίες σ’ όλη την Eλλάδα και το εξωτερικό ( Eυρώπη, Aμερική, Kαναδά).

Eίχε την τύχη να συνεργαστεί με τον ποιητή Γιάννη Pίτσο στο δίσκο “12 Pώσικα Λαϊκά Tραγούδια” όπου ο ποιητής έκανε ελεύθερη απόδοση των στίχων από τη Pώσικη γλώσσα. Σε μερικά από τα τραγούδια του δίσκου αυτού, τραγουδά και η μητέρα της. Δισκογραφικά συνεργάστηκε επίσης με το Mάνο Xατζιδάκι , τον Λουκιανό Kηλαϊδόνη, το Διονύση Σαββόπουλο, τον Λάκη Παπαδόπουλο, τον Aντρέας Bολενβάιντερ και πολλούς άλλους.

H Mαργαρίτα Zορμπαλά όταν ήταν ακόμη στη Pωσία εκτός από την Iσπανική φιλολογία σπούδασε, επίσης και ακορτεόν σε μουσική σχολή. Oι σπουδές της όμως δεν τελειώνουν εδώ. H μεγάλη της αγάπη για την υποκριτική και το θέατρο ήταν αφορμή για να δώσει εξετάσεις και να εισαχθεί με υποτροφία, στη δραματική σχολή του Eθνικού Θεάτρου, στην Eλλάδα.

Aργότερα έπαιξε σε δύο θεατρικές παραστάσεις. Στο “Aγριο Mέλι” του Mαϊκλ Φρεϊν βασισμένο στο έργο “Πλατώνοβ” του Άντον Tσέχωφ και στο “Eγκλημα και τιμωρία” του Nτοστογιέβσκι, ενώ συμμετείχε και στο τηλεοπτικό σήριαλ “Kίτρινος φάκελλος”, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Mιχάλη Kαραγάτση.

H Mαργαρίτα Zορμπαλά από το 1993 ζει μόνιμα στην Kύπρο, και συνεχίζει να τραγουδά σε δίσκους και σε ζωντανές εμφανίσεις, όταν αισθανθεί ότι έχει την ανάγκη να επικοινωνήσει με το κοινό.

Τον Οκτώβριο του 2000 η Μ. Ζορμπαλά συνεργάστηκε σε πέντε συναυλίες στην Κύπρο με τον Γιώργο Νταλάρα και την Προεδρική Συμφωνική ορχήστρα του Κρεμλίνου και από τότε ξεκίνησε τη σχέση της με τις μεγάλες ορχήστρες.

Το Χειμώνα του 2001 έδωσε με μεγάλη επιτυχία συναυλίες σε Κύπρο και Μόσχα με την ορχήστρα Παραδοσιακών οργάνων OSSIPOV, την καλύτερη, ίσως, στο είδος της ορχήστρα, στον κόσμο.

Η συνεργασία της Μαργαρίτας Ζορπαλά με την ορχήστρα OSSIPOV συνεχίστηκε το καλοκαίρι του 2001 με πέντε συναυλίες που έγιναν σε μεγάλα αμφιθέατρα σε τέσσερις πόλεις της Κύπρου όπου τις παρακολούθησαν συνολικά δέκα χιλιάδες κόσμου.


Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

Το "Μουσείο Διονύσιου Σολωμού" στην Κέρκυρα


Όποιος βρεθεί στην πανέμορφη Κέρκυρα, αξίζει να επισκεφτεί το "Μουσείο Σολωμού¨. Είναι γνωστό ότι ο εθνικός μας ποιητής, Διονύσιος Σολωμός (8 Απριλίου 1798 - 9 Φεβρουαρίου 1857), έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Κέρκυρα, όπου έγραψε το μεγαλύτερο αλλά και σπουδαιότερο μέρος του έργου του (Κρητικός, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Πόρφυρας). Ήταν μια περίοδος απόλυτης ωριμότητας και υψηλών εμπνεύσεων για το μεγάλο Έλληνα ποιητή. Το σπίτι όπου έζησε, έγραψε και πέθανε ο Σολωμός, αφού καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, αναστηλώθηκε αργότερα και εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα.


Στο Μουσείο φυλάσσεται το γραφείο του ποιητή και ένα μικρό αυτόγραφό του. Παράλληλα εκτίθεται πλούσιο φωτογραφικό υλικό, αναφερόμενο στους χώρους, στα πρόσωπα και στα γεγονότα που έχουν σχέση με τη ζωή, το έργο, και την εποχή του Σολωμού. Υπάρχει επίσης πλούσια Σολωμική βιβλιοθήκη, η οποία συνεχώς εμπλουτίζεται και η οποία περιλαμβάνει όλες τις παλαιές εκδόσεις του "Ύμνου εις την Ελευθερίαν", αλλά και σειρά προσωπογραφιών του Ποιητή και των μελών της λεγόμενης Σολωμικής Σχολής.


http://www.ionio.gr/guestweb/mouseiosolomou/moyseio_solomou.htm
(Περισσότερες πληροφορίες για το συγκεκριμένο μουσείο)



Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2016

Ο Διαχρονικός Γιάννης Σπανός


Με την υπέροχη (και όχι ιδιαίτερα γνωστή) μουσική από την κινηματογραφική ταινία του 1972: "Ερωτική Συμφωνία" (σενάριο: Τζένη Καρέζη, σκηνοθεσία: Κώστας Καζάκος), ξεκίνησε τη μαγική χριστουγεννιάτικη βραδιά του, στην ιστορική μπουάτ "Απανεμιά", ο διαχρονικός Γιάννης Σπανός. 


Στα 73 του χρόνια, ακούραστος και ευδιάθετος, έκατσε στο πιάνο του για τρεις ώρες περίπου και μας ταξίδεψε με τις μαγικές του μελωδίες και με αγαπημένα ελληνικά τραγούδια. Είχε δίπλα του την εξαίρετη ερμηνεύτρια Πένυ Ξενάκη και το νέο ταλαντούχο μουσικό και τραγουδιστή Κώστα Τζιαγκούλα, οι οποίοι στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Πώς θα μπορούσαν αλλιώς άλλωστε; 


Οι δημιουργίες και η ευαισθησία του σπουδαίου αυτού μουσικοσυνθέτη βρήκαν τον καταλληλότερο χώρο και το καταλληλότερο κοινό για να εκφραστούν. Από τη μια, η "Απανεμιά", σημείο αναφοράς του νέου κύματος, αλλά και γενικότερα της καλής μουσικής, είναι ένας μικρός και ζεστός χώρος κάτω από το βράχο της Ακρόπολης, που φωτίστηκε για άλλη μια φορά από την αύρα ενός σημαντικού δημιουργού. Από την άλλη, όσοι παρευρέθηκαν ήξεραν καλά που και γιατί πήγαν. Οι θαμώνες, κυριολεκτικά ο ένας δίπλα στον άλλον, ανάμεσα σε μικρά τραπεζάκια και καρέκλες (όπως αρμόζει σε μια μπουάτ της Πλάκας που δεν ξεχνά την ιστορία της) συμμετείχαν τραγουδώντας από την αρχή ως το τέλος.

Και εις άλλα με υγεία. Καλή χρονιά σε όλους.

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Μαρία Σουλτάτου - Η σπουδαία φωνή


Το "Να μείνουν μόνο τα τραγούδια" εύχεται σε όλους όμορφες γιορτές και καλή χρονιά! 


Αλλά ειδικά, χρόνια πολλά σε μία από τις μεγαλύτερες ερμηνεύτριες της Ελλάδας, που σαν σήμερα γεννήθηκε, στη σπουδαία Μαρία Σουλτάτου, που είχαμε την τύχη να την ακούσουμε πρόσφατα και να νιώσουμε για άλλη μια φορά τι σημαίνει γεννημένη τραγουδίστρια!


Πριν έξι χρόνια είχαμε κάνει μια ωραία συνέντευξη εφ' όλης της ύλης με τη Μαρία Σουλτάτου. Ας την ξαναθυμηθούμε στον παρακάτω σύνδεσμο: http://theovaf.blogspot.gr/2009/10/blog-post_9648.html (αντιγραφή και επικόλληση). Καλή περιήγηση! 


Αυτές τις ημέρες κυκλοφορεί και ο νέος προσωπικός της δίσκος με γενικό τίτλο "Σημάδι μιας αρχής" σε μουσική Μανώλη Καραντίνη - Χρυσόστομου Χαρίση και στίχους Άννας Μπουκουβάλα. Ελπίζουμε σύντομα να τον ακούσουμε. Καλοτάξιδος!

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Η φωνή του Ξένου



 "Η φωνή του Ξένου"

Ήταν η φωνή του ξένου και του ναυαγού

Κι ένα βλέμμα που αντικρίζει σύρματα παντού
Σ’ ένα δρόμο δίχως τέρμα, δίχως γυρισμό
Ούτε θέλω να θυμάμαι ούτε να ξεχνώ

Καραβάνια με τους μπόγους πάνω στα βουνά

Στη φωτιά παραδομένοι, χάνονται παιδιά
Ο καπνός ανηφορίζει πάνω και ψηλά
Και ο ήλιος ταξιδεύει μ’ αναφιλητά


Δίχως τα χαρτιά στα χέρια πάνω στις γραμμές

Μέσα σ’ ένα σκυλοπνίχτη τέσσερεις γενιές
Απ’ τον Ίστρο στον Ευφράτη μια βαθιά πληγή
Είναι η φωνή του ξένου απ’ την ανατολή

Ένα ρεύμα που τινάζει και αιμορραγεί

Είναι η φωνή του ξένου απ’ την ανατολή

Μες στου κόσμου την αρένα

Ένα βλέμμα σκοτεινό
Σύννεφο χωρίς σταγόνα
Κόκκινη βροχή στο χώμα


Στίχοι - Μουσική: Γιώργος Φραντζολάς

«Η φωνή του Ξένου» ηχογραφήθηκε με τη χορωδία των μαθητών του 3ου Γενικού Λυκείου Ξάνθης για να συνοδέψει την παράσταση «ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΒΑΛΙΤΣΑ» του Μάικ Κένι. Η παράσταση ανέβηκε στο σχολείο μας, στις 26 Οκτωβρίου 2015, από τη θεατρική ομάδα εκπαιδευτικών «ΠΑΡΑΒΑΣΗ» σε σκηνοθεσία της Λίας Δαμιανάκη. Σε μια σκηνή συμμετείχαν και τα παιδιά από την χορωδία και τη θεατρική ομάδα. Ευχαριστούμε θερμά όλα τα παιδιά που συμμετείχαν καθώς επίσης τη Διεύθυνση του σχολείου και τους συναδέρφους που μας βοήθησαν. 

Δυο λόγια για τους στίχους


Ίστρος είναι ο ποταμός Δούναβης, αρχαία ονομασία. Το τραγούδι γράφτηκε τη δεκαετία του ’90. Για τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής. Κι όχι μόνο γι’ αυτούς. Ήταν τον καιρό που πρωτοείδαμε στις ειδήσεις ανθρώπους να περπατούν πάνω στις σιδερογραμμές με τα παιδιά στους ώμους και άλλους να τους στοιβάζουν μέσα σε καράβια σκυλοπνίχτες…

Τα παιδιά της χορωδίας

Άννα Ανταμπούφη, Στέλλα Βαρελίδου, Ειρήνη Ηλιάδου, Λυδία Καραγεωργίου, Ελευθερία Μαΐστράλη, Αναστασία Μετεντζίδου, Μαρία Παράσχου και ο Σπύρος Χατζόπουλος. Συμμετέχει η Ακυλίνα Νασιλιάν. Συνοδεύουν οι καθηγητές Δημήτρης Αδαμόπουλος και Γιώργος Φραντζολάς. Το τραγούδι κλείνει με τη φωνή της Λυδίας και της Ακυλίνας. Ηχογράφηση χορωδίας και τελική μίξη ο μαθητής της Γ’ Λυκείου Βασίλης Σκαρλάτος

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Δολοφόνοι! (του Νίκου Μπογιόπουλου)


Αυτό που συνέβη χτες στη Λέσβο δεν ήταν ναυάγιο. Ήταν εν ψυχρώ δολοφονία. Ό,τι παρακολουθούμε βδομάδες, μήνες, χρόνια τώρα στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο δεν είναι ατύχημα. Είναι ένα έγκλημα διαρκείας.
    Εκείνοι που πνίγουν μωρά, γυναίκες, παιδιά, γέροντες κάθε μέρα στις ελληνικές θάλασσες είναι οι ίδιοι που «πνίγουν», που εξοντώνουν, που ρημάζουν τον ελληνικό λαό. Και ο λόγος είναι πάντα ο ίδιος: Τα φράγκα!
    Η προσφυγιά και ο θάνατος χιλιάδων κατατρεγμένων έχει πάρει χαρακτηριστικά εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας.
    «Εάν δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα μάτια σας για να βλέπετε, τότε θα τα χρειαστείτε για να κλάψετε», έλεγε ο Σαρτρ.
    Είναι η ώρα να σταματήσουν τα δάκρυα για να δούμε ολοκάθαρα το ρόλο των φονιάδων. Ο φονιάς είναι η ΕΕ που, μαζί με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, πρωταγωνιστεί σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις κατά χωρών όπως η Συρία, η Λιβύη, το Ιράκ, το Αφγανιστάν.
    Αυτοί είναι που δημιούργησαν το ισλαμοφασιστικό τέρας των «τζιχαντιστών». Είναι η ΕΕ που με την πολιτική της πνίγει χιλιάδες πρόσφυγες στη Μεσόγειο.
    Τα κύματα των απελπισμένων ανθρώπων φτάνουν στην Ελλάδα εξαιτίας της φτώχειας, των πολέμων και των αντιδραστικών καθεστώτων που προκαλούν οι «σύμμαχοί μας» και δεν μπορούν να τα σταματήσουν ούτε οι «φράχτες», ούτε η Frontex, ούτε άλλα μέτρα καταστολής που το μόνο που κάνουν είναι να αυξάνουν τον αριθμό των νεκρών και την τιμή των δουλεμπόρων.
    Είναι η πολιτική της ΕΕ που από τη μια προκαλεί τα προσφυγικά ρεύματα με τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, που από την άλλη αφήνει τους πρόσφυγες να πνίγονται για να «παραδειγματίσει» και να αποτρέψει νέες ροές και που στο τέλος καλεί τη χώρα μας, την Ελλάδα, να γίνει ένας απέραντος καταυλισμός ψυχών με αντίτιμο τρία ευρώ το κεφάλι!
 Είναι δολοφόνοι! Δολοφονούν με κάθε μέσο. Ακόμα και με το «βαμβάκι». Στην έκθεση της Διεθνούς Κοινοπραξίας των Δημοσιογράφων καταγράφεται ότι η Παγκόσμια Τράπεζα εκτόπισε τον απίστευτο αριθμό των 3,4 εκατομμυρίων ανθρώπων την τελευταία 5ετία χωρίς να λερώσει καθόλου τα χέρια της.
    Πώς; Με την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων, με την αρπαγή της γης, υποστηρίζοντας τις πολυεθνικές και τις κυβερνήσεις που κατηγορούνται για πολιτικά και κοινωνικά εγκλήματα, προσφέροντας  περί τα 50 δισ. δολάρια για «επενδύσεις» που προκαλούν «αμετάκλητες και άνευ προηγουμένου» κοινωνικές επιπτώσεις, η Παγκόσμια Τράπεζα συνέβαλε μαζικά στη ροή μετανάστευσης των φτωχών ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.
    Πολλοί και διάφοροι μιλούν για τους λαθρέμπορους. Όμως πίσω από τους λαθρέμπορους βρίσκεται η «μαφία»: Οι εταιρείες πετρελαίου, τα μονοπώλια στο χώρο της ενέργειας, οι βιομηχανίες όπλων και τα όργανά τους: Το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, η ΕΕ.
    Η ΕΕ, αυτή που στο εσωτερικό της έχει οδηγήσει 26 εκατομμύρια «δικά της παιδιά» στην φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, πώς θα ήταν δυνατόν να ενδιαφέρεται για τα «άλλα παιδιά»; 
    Η ΕΕ που έχει νομιμοποιήσει τα ναζιστικά κτήνη που καίνε ζωντανούς ανθρώπους στην Ουκρανία, πως θα ήταν δυνατόν να «πονάει» για τους ανθρώπους που πνίγονται στη Λέσβο;
    Η πολιτική των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και της καταλήστευσης των λαών που ακολουθεί η ΕΕ είναι που οδηγεί απελπισμένους ανθρώπους στον ξεριζωμό
Οι «πολιτισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες», αυτοί που προκαλούν τα μεταναστευτικά ρεύματα, είναι οι ίδιοι που με τα μέτρα καταστολής και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των προσφύγων έχουν μετατρέψει το Αιγαίο και ολόκληρη τη Μεσόγειο σε «λεκάνη» δουλεμπορίου και σε ένα νεκροταφείο θαλασσοπνιγμένων ανδρών, γυναικών και παιδιών που πληρώνουν με τη ζωή τους την προσπάθεια να αποδράσουν από τον πόλεμο και τη φτώχεια.
    Η ΕΕ της αναβίωσης του φασισμού και του σιδερόφρακτου ρατσισμού είναι δυο φορές υπεύθυνη για το έγκλημα. Τη μία γιατί δολοφονεί με την πολιτική των κλειστών συνόρων, την άλλη γιατί εξωθεί εκατομμύρια κατατρεγμένους να ακολουθήσουν το δρόμο της προσφυγιάς.
    Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας μηχανισμός ρατσισμού και πολέμου ενάντια στους φτωχούς, είτε αυτοί βρίσκονται εντός των συνόρων της, είτε εκτός. Η πάλη ενάντια στην ΕΕ είναι ταυτόχρονα και πάλη ενάντια στις δολοφονίες στο Αιγαίο. 
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ αναλαμβάνει τεράστια ευθύνη. Η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει συμμετοχή σ’ αυτό το έγκλημα.
    Η απειθαρχία στον Κανονισμό του Δουβλίνου είναι μονόδρομος για την αντιμετώπιση του προσφυγικού και μεταναστευτικού προβλήματος.    
    Απαιτούνται:
  • Μέτρα, εδώ και τώρα, παρά και ενάντια στην ευρωενωσιακή λυκοσυμμαχία και τις διατάξεις του Δουβλίνου για να μπορούν να μετακινηθούν εκτός Ελλάδας, όπως ζητούν.
  • Μέτρα, εδώ και τώρα, ενίσχυσης των μέσων διάσωσης των ανθρώπων που πνίγονται στο Αιγαίο, διεκδίκηση και εξασφάλιση πόρων από τους υπαίτιους του εγκλήματος για δημιουργία ανθρώπινων χώρων προσωρινής φιλοξενίας για τους πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν στη χώρα.
  • Κατηγορηματική άρνηση κάθε σκέψης για μετατροπή της Ελλάδας σε στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων με ταυτόχρονη λήψη όλων των μέτρων για τη γρήγορη και δίκαιη απονομή ασύλου στους πρόσφυγες, καθώς και για τη χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων για να φτάσουν στις χώρες του πραγματικού προορισμού τους.
  • Απόδοση και κατοχύρωση όλων των κοινωνικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων στους μετανάστες που εργάζονται ώστε να μην πέφτουν θύματα ανείπωτης εκμετάλλευσης και αυθαιρεσίας αλλά και να μην αξιοποιούνται ως πολιορκητικός κριός ενάντια στα δικαιώματα των Ελλήνων εργαζομένων.
  • Τσάκισμα των κυκλωμάτων λαθρεμπορίας και εκμετάλλευσης μεταναστών τσάκισμα - με πυγμή παραδειγματική και αμείλικτη - των εγκληματικών κυκλωμάτων Ελλήνων, μεταναστών και «μεικτών» που στρατολογούν καθάρματα από την μεταναστευτική χοάνη.
    Και φυσικά: Διατράνωση από τον λαό μας της θέσης ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι συνεργός, αλλά φωνή και δύναμη αντίστασης ενάντια στα εγκλήματα που διαπράττονται στις χώρες των μεταναστών.
    Πράγμα που σημαίνει: Άμεση αποχώρηση όλων των ελληνικών στρατευμάτων από ιμπεριαλιστικές αποστολές. Καμία συμμετοχή και καμία συνδρομή στις συνεχείς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Καμία νομιμοποίηση των προσχημάτων που άλλοτε «λόγω» των Μπιν Λάντεν, άλλοτε «λόγω» των Σαντάμ κι άλλοτε «λόγω» των «τζιχαντιστών», πολλαπλασιάζουν τα κύματα των προσφύγων.

Τα άρθρα του εξαίρετου δημοσιογράφου Νίκου Μπογιόπουλου στους παρακάτω συνδέσμους:
http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/
http://www.imerodromos.gr/thn-allh-fora-aristera/

Κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από τις εκδόσεις "ΚΨΜ" το νέο βιβλίο του Νίκου Μπογιόπουλου με τον τίτλο «Την άλλη φορά… Αριστερά». Ένα βιβλίο – συλλογή της αρθρογραφίας του συγγραφέα στο «enikos.gr» την περίοδο 2013 – 2015. Περιέχει άρθρα και σκέψεις για:
  • την οικονομική κρίση
  • την Ευρωπαϊκή Ένωση
  • την αναβίωση του φασισμού
  • την εναλλακτική λύση στα Μνημόνια
  • την Αριστερά
Στον πρόλογο του βιβλίου, ο Νίκος Μπογιόπουλος γράφει: 
«Τα κείμενα που ακολουθούν είναι μέρος της αρθρογραφίας που δημοσιεύτηκε στο site «enikos.gr» το διάστημα 2013 – 2015, δηλαδή εν μέσω παρατεταμένης οικονομικής και πολιτικής κρίσης.
Η έκδοσή τους στην παρούσα μορφή οφείλεται στην επιμονή του Βασίλη και του Δημήτρη, των παιδιών του "ΚΨΜ", που μου έκαναν το δώρο να πιστεύουν ότι σκέψεις στο πλαίσιο μιας αρθρογραφίας που εξ αντικειμένου καταπιάνεται με το εφήμερο, μπορεί να παρουσιάζουν διαχρονικό ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον τέτοιο που να δικαιολογεί την πρότασή τους και την απόφασή τους να εκδοθούν σε βιβλίο. Μακάρι να έχουν δίκιο.
Σε κάθε περίπτωση τα αίτια που γέννησαν την αρθρογραφία που έχετε στα χέρια σας παραμένουν ζωντανά. Εξίσου ζωντανές ορθώνονται μπροστά μας οι αειθαλείς και διαχρονικές διαπιστώσεις δυο πραγματικών γιγάντων της ανθρώπινης σκέψης.
Πολύ πριν τις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη 2015 στην Ελλάδα, με τα γνωστά τους αποτελέσματα, ο Μαρξ στον πρόλογο του έργου του «Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη», έγραφε:
«…η πάλη των τάξεων στη Γαλλία δημιούργησε τέτοιες συνθήκες και τέτοια κατάσταση που έδωσαν τη δυνατότητα σ” ένα μέτριο και γελοίο πρόσωπο να παίξει το ρόλο του ήρωα »,
Προφανώς ο Μαρξ με την αναφορά του στα «μέτρια» και «γελοία» πρόσωπα που υποδύονται τους «ήρωες », εννοούσε όλους τους «Λουδοβίκους», όλων των εποχών, σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πολιτικά πλάτη, μηδέ των «αριστερών» εξαιρουμένων…
Όσο για τον Λένιν, θα παραμένει πάντα σαφής για όσους θέλουν να καταλάβουν και πάντα «ενοχλητικός» για όσους αντιπαραθέτουν μάταια τις διάτρητες βεβαιότητές τους στην πανταχού παρούσα «αλογόμυγα» της διαλεκτικής του:
«Θα ήταν λάθος – έγραφε – να νομίζει κανείς πως οι επαναστατικές τάξεις έχουν πάντα αρκετή δύναμη για να πραγματοποιήσουν την επανάσταση, όταν αυτή η επανάσταση έχει ωριμάσει πέρα για πέρα λόγω των συνθηκών της κοινωνικό-οικονομικής εξέλιξης. Όχι, η ανθρώπινη κοινωνία δεν είναι συγκροτημένη τόσο έλλογα και τόσο ‘‘βολικά’’ για τα πρωτοπόρα στοιχεία. Η επανάσταση μπορεί να ωριμάσει, ενώ οι δυνάμεις των επαναστατών δημιουργών αυτής της επανάστασης μπορεί να φανούν ανεπαρκείς για την πραγματοποίησή της – τότε η κοινωνία σαπίζει και αυτό το σάπισμα παρατείνεται κάποτε ολόκληρες δεκαετίες».
Ήδη στην πατρίδα μας τα σημάδια του ελλοχεύοντος κινδύνου να μετατραπεί η κρίση σε παρατεταμένο σάπισμα είναι φανερά. Φανερές, όμως, είναι και οι δυνατότητες η Ιστορία να τραβήξει τον άλλο δρόμο».

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Ο αιώνιος έφηβος Θανάσης Γκαϊφύλλιας στο Run Greece της Αλεξανδρούπολης


Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, τίμησε με την παρουσία του το Run Greece της Αλεξανδρούπολης (Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015), ο εξαίρετος μουσικοσυνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής Θανάσης Γκαϊφύλλιας. Το 2014 συμμετείχε στον αγώνα των δέκα χιλιομέτρων (http://thanasisgkaifyllias.blogspot.gr/2014/09/run-greece.html), ενώ αυτή τη χρονιά επέλεξε να τρέξει στον λαϊκό αγώνα των 5 χλμ και κατάφερε να κάνει, στα 68 του χρόνια, μια θαυμάσια επίδοση: 31':16". Τερμάτισαν 1.165 δρομείς και ο γνωστός τραγουδοποιός κατατάχθηκε στην 301η θέση (2ος στην ηλικιακή του κατηγορία). Πηγή: Φίλοι Θανάση Γκαϊφύλλια - http://thanasisgkaifyllias.blogspot.gr/2015/09/rungreece.html (αντιγραφή και επικόλληση του παραπάνω συνδέσμου). 


Με αφορμή τον συγκεκριμένο αγώνα, μιλάει στον τηλεοπτικό σταθμό της Κομοτηνής "Ροδόπη Τηλεόραση Θράκης".  Απλά, ακούστε τον!


http://thanasisgkaifyllias.blogspot.com/2016/01/blog-post.html