Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

Σαλός Θεού - Ο Μυστικός Μίκης, του Μίμη Ανδρουλάκη


Έχουν γραφτεί πολλά -και θα γραφτούν περισσότερα στο μέλλον- βιβλία για τον Μίκη Θεοδωράκη. Το νέο, όμως, βιβλίο του Μίμη Ανδρουλάκη: ''Σαλός Θεού - Ο Μυστικός Μίκης'', που κυκλοφορεί εδώ και μερικές εβδομάδες από τις "Εκδόσεις Πατάκη", ξεχωρίζει. Πρόκειται για μια περίτεχνη μυθιστορηματική βιογραφία, όπου στις σελίδες της αποτυπώνεται η πολυτάραχη (καλλιτεχνική - πολιτική - προσωπική) ζωή του σπουδαίου δημιουργού, του μεγάλου Έλληνα. Ορμώμενος από τη μεγάλη του αγάπη για τον Μίκη, ο συγγραφέας καταθέτει το 25ο -αν δεν κάνω λάθος- βιβλίο του, εντέχνως συνταιριάζοντας πραγματικότητα και φαντασία.


Δελτίο τύπου

Ο ιλιγγιώδης στροβιλισµός του Μίκη Θεοδωράκη –µουσικός, πολιτικός, ερωτικός, παιγνιώδης– οδηγεί τον αναγνώστη σε εκατό ζωές, στο πανόραµα διακοσίων χρόνων, σε εννιά κεφάλαια: Το Γαλάζιο Κορίτσι του Μπουένος Άιρες, Το Γαλάζιο Βαγόνι στο Μεγάλο Κόκκινο Τρένο, Σαν Δυτικός Άνεµος: Από την Τυφλή στη Γαλάζια Οπτασία, Ο Άνθρωπος που ήθελε να γίνει Μπετόβεν συν Βοναπάρτης, Ο Σωσίας σε 33 παραλλαγές, Το Πλοίο Φάντασµα ή Ο Ιπτάµενος Κρητικός, «Πυροβολήστε τα Ρολόγια»: Η Ανάληψις, Στις Συµπληγάδες: «Ανδρέα µου!» «Κώστα µου!», Ο Θεραπευτής: Οι Ερινύες Ευµενίδες.  

Ο Σαλός Θεού συναντιέται, µέσα από χαραµάδες του χρόνου, µε τον Μπετόβεν και τον Βάγκνερ, τον Σοστακόβιτς και τον Δηµήτρη Μητρόπουλο, τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Ιάνη Ξενάκη, τον Βασίλη Τσιτσάνη – ανταλλάσσουν τα απόκρυφα του βίου και του έργου τους. Ανασηκώνει το πέπλο της Ίσιδος από τις γυναίκες της ζωής του, µοιράζεται µαζί τους την αθανασία. 
Ζωντανεύει άγνωστες στιγµές µε τους Λένιν, Στάλιν, Τίτο, Τσε, Φιντέλ, Μιτεράν, καθώς και µε τον Κωνσταντίνο Καραµανλή, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κώστα Μητσοτάκη, τον Χαρίλαο Φλωράκη, τον Λεωνίδα Κύρκο, τον Αλέξη Τσίπρα και δεκάδες άλλες προσωπικότητες. 
Στη δίνη του κυκλώνα Μίκης, µε την πένα στενού του φίλου επί δεκαετίες, ο χρόνος µεταβάλλεται και δεν έχει νόηµα να διακρίνουµε ζωντανούς και πεθαµένους.     

«Ο Μίμης, δεμένος πολύτροπα μαζί μου από την εφηβεία του, με βλέπει πάντα σαν ανοιχτό βιβλίο –o Εσταυρωμένος Διόνυσος– και συμπληρώνει τις δικές του σελίδες με τη δύναμη της γνώσης και της κρητικής του φαντασίας. Ένας ονειρευόμενος “Πυλάδης” εισδύει στα όνειρα και τις ουτοπίες του δικού του “Ορέστη”. Τον ευχαριστώ για την πρόκληση και την καινοτομία του έργου Ο Mυστικός Μίκης». Μίκης Θεοδωράκης


Ένα απόσπασμα από το βιβλίο (σελίδα: 214): "Είμαστε, λοιπόν, στο καλοκαίρι του '63 και στην καλοκαιρινή Αθήνα ανεβαίνει το "Γειτονιά των αγγέλων" (Ιάκωβος Καμπανέλλης) κι όλη η Ελλάδα τραγουδά: "Στρώσε το στρώμα σου για δυο", "Δόξα τω Θεώ", "Το ψωμί είναι στο τραπέζι". Η Τζένη Καρέζη σε μεγάλες στιγμές. Ο Μίκης την είχε πρωτοδεί το 1954 όταν εκείνη άνοιξε την πόρτα του Ελύτη, διευθυντή της ΕΙΡ τότε, δεκαοχτάχρονη σπουδάστρια στη Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου. "Τη φάγαμε με τα μάτια μας και οι τρεις". Ήταν παρών και ο Γκάτσος. Οφείλω να διαβεβαιώσω ότι παρά τις έντονες υποσυνείδητες επιθυμίες του ο συνθέτης έμεινε μόνο στα μάτια"


Πηγή

Περισσότερα βιβλία από τις "Εκδόσεις Πατάκη" : http://theovaf.blogspot.gr/search/label/%CE%95%CE%BA%CE%B4%CF%8C%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B7

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Για τα "Επαρχιακά Μπλουζ Νόστου & Ερώτων"


Οι "Βαρέα και Ανθυγιεινά" (δηλαδή ο Βασίλης και ο Δημήτρης Ευφροσυνίδης από την Καβάλα), τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου ομώνυμου προσωπικού δίσκου τους, κυκλοφόρησαν πριν λίγες εβδομάδες τη νέα δισκογραφική τους δουλειά, από την «Κάπα Εκδοτική», με τίτλο «Επαρχιακά μπλουζ νόστου και ερώτων». Όπως γράφουν στο σημείωμα του δίσκου, το παρόν έργο αποτελεί ένα ετερόκλητο απάνθισμα των επιρροών και των καταβολών μας [...]. Χωρίς να γνωρίζω τις επιρροές τους, μπορώ εύκολα να τις  φανταστώ, ακούγοντας τα έξι (6) τραγούδια και τα δύο (2) οργανικά του δίσκου. Ρεμπέτικες κομπανίες και έντεχνο - μελοποιημένο ελληνικό τραγούδι, ροκ και μπλουζ, σάουντρακ κινηματογραφικών ταινιών και η λεγόμενη "Μουσική Σχολή Θεσσαλονίκης", κύριος εκπρόσωπος της οποίας υπήρξε ο αξέχαστος Νίκος Παπάζογλου. 


Ο δίσκος ανοίγει με το "Κατερινάκι" (στίχοι: Βασίλης Ευφροσυνίδης, μουσική: Βασίλης & Δημήτρης Ευφροσυνίδης), ένα ευπρεπέστατο λαϊκό τραγούδι, ερμηνευμένο από την καλή τραγουδίστρια Μαρία Ευλαβή. Δεύτερο τραγούδι "Τα άφταστα" (στίχοι: Β.Ε., μουσική: Β. & Δ.Ε.), μια όμορφη μπαλάντα που ερμηνεύει ο Βασίλης Ευφροσυνίδης, ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι και εξαίρετος τραγουδιστής! Στη συνέχεια ακούμε το "Κάθε πρωί" (στίχοι-μουσική: Β.Ε., βασισμένο στην ποίηση και την προσωπικότητα του Μίλτου Σαχτούρη), με τον ακμαίο Θανάση Γκαϊφύλλια, που του ταίριαξε γάντι, και την Παιδική Χορωδία του "Ωδείου Νεάπολις" (χοροδιδάσκαλος: Ελένη Γαλανοπούλου). Έπειτα, τη σκυτάλη παίρνει ξανά ο Βασίλης Ευφροσυνίδης, ερμηνεύοντας το "Εμείς" (Πέντε μικρά θαύματα Ι) του Μανόλη Αναγνωστάκη (μουσική: Β. & Δ.Ε.), μια ενδιαφέρουσα μελοποίηση που αναδεικνύει το λόγο του ποιητή. Πριν και μετά από αυτό, ακούμε δύο οργανικά κομμάτια του Δημήτρη Ευφροσυνίδη ("Ένας μποέμ πλανήτης" & "Θα έρθει ξανά εκείνο το βράδυ"). Λίγο πριν το τέλος, συναντάμε τον Αργύρη Μπακιρτζή, να μας τραγουδά για τον "Τζούλιο Καΐμη" (στίχοι: Β.Ε. - μουσική: Β. & Δ.Ε.), έναν ελληνόφωνο Εβραίο ζωγράφο και συγγραφέα. Ο δίσκος κλείνει όπως άρχισε. Μ΄ ένα ευγενές λαϊκό "Της Κυριακής" (στίχοι-μουσική: Β.Ε.), από τη φωνή της Μαρίας Ευλαβή. 


Τα αδέρφια Βασίλης και Δημήτρης Ευφροσυνίδης έχουν αναλάβει τη σύνθεση - ενορχήστρωση (ο πρώτος και τους στίχους), παίζοντας ακουστική, κλασική και λαϊκή κιθάρα, μπαγλαμαδάκι, μεταλλόφωνο, φυσαρμόνικα και κρουστά. Τους συνοδεύουν εξαίρετοι μουσικοί. Πρόκειται για μια αξιόλογη και προσεγμένη δουλειά που αξίζει να αναζητήσετε και να την ακούσετε. Ευελπιστούμε σε ανάλογη συνέχεια. Ακολουθεί ένα δείγμα γραφής. Καλή ακρόαση!

"Κάθε πρωί" με το Θανάση Γκαϊφύλλια (στίχοι και μουσική: Βασίλης Ευφροσυνίδης, βασισμένο στην ποίηση και την προσωπικότητα του Μίλτου Σαχτούρη, 1919-2005)

Κάθε πρωί ένας μικρός θαρραλέος θυμός
φωλιάζει μέσα στην παλάμη μου
κάθε πρωί ξυπνώ με τη γροθιά μου σφιγμένη
κι είναι τόσο παράξενο
κι είναι τόσο παράξενο
σαν το σκουλαρίκι στο αυτί του γέρο
στο αυτί του γέρο Σαχτούρη (1)

Ταξίδια λέει δεν έκανε πολλά τόπους δεν είδε
δεν αγαπούσε το αεροπλάνο (2)
μα γύριζε στους δρόμους τα χαράματα σαν φέγγαν (3)
κι ήταν τόσο παράξενο
κι ήταν τόσο παράξενο
σαν 'κείνο τον σταθμό που ο σταθμάρχης
μάζευε τις μα-
μάζευε τις μαργαρίτες (4)

Τα δέντρα απ' το μπαλκόνι μου μοιάζουν με παιδιά
που παίζουν θυμωμένα στο λιμάνι
κι ας είχαν οι ζωές μας λίγη απ' την ανεμελιά
μα θα 'τανε παράξενο
μα θα 'τανε παράξενο
σα να 'τανε κι ο ουρανός
ένας μπαξές γεμάτος
ένας μπαξές γεμάτος αίμα (5)

1. Ο στίχος αναφέρεται σε φωτογραφία του ποιητή σε προχωρημένη ηλικία. Στο αριστερό του αυτί διακρίνεται ένα σκουλαρίκι. Η "παράξενη" τούτη εικόνα υπήρξε και η αφορμή του κειμένου.
2. Αναφορά στο ποίημα "Το αεροπλάνο"
3. Αναφορά στο ποίημα "Ο τρελός λαγός"
4. Αναφορά στο ποίημα "Ο σταθμός"
5. Αναφορά στο ποίημα "Ο ελεγκτής"

Η ηχογράφηση έγινε στο Studio Nemesis του Τάσου Καραπαπάζογλου από τον Σεπτέμβριο του 2016 έως τον Νοέμβριο του 2017. Φωτογραφία: Βασίλης Ευφροσυνίδης, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Λία Τζιαμπάζη, Δημήτρης Ευφροσυνίδης (Καβάλα). 

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Ένα βιβλίο για το αηδόνι της Θράκης


Το 2017 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο για τον Χρόνη Αηδονίδη, από τον "Πολιτιστικό & Αθλητικό Οργανισμό Δήμου Βριλησσίων". Συγγραφέας ο Κώστας Παπασπήλιος, ο οποίος είχε την ευγενική καλοσύνη να μας αποστείλει τη συγκεκριμένη έκδοση που τιτλοφορείται "Το αηδόνι της Θράκης - Χρόνης Αηδονίδης", και τον ευχαριστούμε θερμά.

Πρώτο ερώτημα που γεννάται. Πώς μπορεί κανείς να χωρέσει, σε 180 σελίδες και 50 φωτογραφίες, μια ζωή και μια καριέρα σαν αυτή του Χρόνη Αηδονίδη; Δύσκολο εγχείρημα, κάθε άλλο! Το βιβλίο αρχίζει με έναν πρόλογο του Γιώργου Νταλάρα και στη συνέχεια, 64 μικρά κεφάλαια των δύο - τριών σελίδων, τα οποία περιγράφουν σημαντικές συναντήσεις, στιγμές από τη ζωή και το έργο του καλλιτέχνη, αλλά και έθιμα της περιοχής όπου γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα χρόνια.

Ο Πολύδωρος Παπαχριστοδούλου και ο Παντελής Καβακόπουλος, οι Χαλκιάδες (Τάσος, Φώτης και Λάκης), ο Γιώργος Κόρος και η Ξανθίππη Καραθανάση, ο Σίμωνας Καράς και η Δόμνα Σαμίου, η Ελένη Καραϊνδρου και ο Νίκος Κυπουργός, είναι μερικά από τα πρόσωπα που περνούν από τη ζωή του Χρόνη Αηδονίδη και τις σελίδες του βιβλίου.

Αν εξαιρέσουμε ορισμένα τυπογραφικά ίσως λάθη (π.χ. Χατζιδάκις και όχι Χατζηδάκις, Γκαϊφύλλιας και όχι Γκαϊφίλιας, Κατσιγιάννης και όχι Κατσίγιαννης, Διδυμότειχο και όχι Διδυμότοιχο, κ.λπ.) και μια επιδερμική εξιστόρηση ορισμένων γεγονότων και καταστάσεων (π.χ. η σχέση-συνεργασία του με τον Καρυοφύλλη Δοϊτσίδη...), είναι ένα καλό βιβλίο - φόρος τιμής στον Χρόνη Αηδονίδη. Όσο για τον κ. Παπασπήλιο (ο οποίος έχει γράψει και άλλα μουσικά βιβλία), έκανε μια φιλότιμη και καλοπροαίρετη προσπάθεια -θέλω να πιστεύω- να σκιαγραφήσει την προσωπικότητα του "Αηδονιού της Θράκης".


Ο Χ.Α. στο πολιτιστικό ιστολόγιο της Θράκης "Να μείνουν μόνο τα τραγούδια": 

Η πρώτη (2010) συνέντευξη: http://theovaf.blogspot.gr/2011/01/blog-post_26.html και η δεύτερη (2011) συνέντευξη: http://theovaf.blogspot.gr/2011/06/19062011_20.html
Μουσικό ρεπορτάζ για συναυλία του Χ. Α. στην Αλεξανδρούπολη και αφιέρωμα στο "Αρχείο Μουσικολαογραφικής Παράδοσης Χρόνης Αηδονίδης": http://theovaf.blogspot.gr/2012/06/17.html
Αφιέρωμα στο "Αρχείο Χρόνης Αηδονίδης": http://theovaf.blogspot.gr/2012/08/blog-post_638.html
Χρόνης Αηδονίδης & Θανάσης Γκαϊφύλλιας: http://theovaf.blogspot.gr/2012/08/blog-post_4324.html (Αναστάσιμες Καμπάνες, ποίηση: Στέφανος Ιωαννίδης). 
Παλιές συνεντεύξεις του Χρόνη Αηδονίδη στον Τάσο Κουτσοθανάση: http://theovaf.blogspot.gr/2011/12/blog-post_23.html


Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Εγώ και η θρησκεία (Από την αυτοβιογραφία της Τζόαν Μπαέζ)


Η αυτοβιογραφία της Τζόαν Μπαέζ κυκλοφόρησε το 1987 (Joan Baez - And a voiceto sing) και στην Ελλάδα ένα χρόνο αργότερα, από τις "Εκδόσεις Καστανιώτη" σε μετάφραση Ανθής Ανδρεοπούλου με τον τίτλο "Τζόαν Μπαέζ - Και μια φωνή να τραγουδώ". Μεταξύ άλλων  ιστοριών και συναντήσεων, η μεγάλη Αμερικανίδα τραγουδοποιός γράφει για τη σχέση της με τη θρησκεία ("Εγώ και η θρησκεία", σελίδα 35). Αντιγράφω ορισμένα αποσπάσματα:


[...] Έρχομαι τώρα στο πιο ευαίσθητο για μένα θέμα. Δεν ξέρω τι να πιστέψω. Θα ήθελα να μπορούσα να πιστέψω οτιδήποτε, ακριβώς όπως το λέει η Βίβλος, κάθε γεγονός σαν αληθινό, όπως πιστεύει κάθε αφοσιωμένος καθολικός. Αλλά η κοινή λογική, ή ίσως η δυσπιστία μου, λέει όχι.

[...] Να τι πραγματικά πιστεύω. Υπάρχει μια ανώτερη δύναμη, που μας υποχρεώνει να κάνουμε το καλό, που κάνει τη συνείδησή μας να λειτουργεί. Κάποια ανώτερη δύναμη κάνει όλα αυτά τα καθημερινά θαύματα. Αυτή η δύναμη, νομίζω, είναι ο Θεός.

Οι επιστήμονες μπορούν να αποδείξουν κάποια στοιχεία σχετικά με την καταγωγή του ανθρώπου και των ζώων, που φαίνεται να αντικρούουν τις ιστορίες της Βίβλου. Αλλά αυτές οι αποδείξεις μπορούν να φτάσουν μέχρι την αφετηρία ως ένα σημείο. Μπορούν να πάνε πίσω μέχρι εκεί που λέει πως η γη ήταν μια μεγάλη, στρογγυλή, άμορφη μάζα, που κολυμπούσε στην ανυπαρξία. Αλλά κανείς δεν μπορεί ν' αποδείξει πως βρέθηκε εκεί αυτή η μάζα. Κάποια δύναμη τη δημιούργησε. Αυτή η δύναμη είναι, νομίζω, η ίδια δύναμη που κυβερνά το νου των ανθρώπων σήμερα [...].


http://www.joanbaez.com/

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Καινούργια και παλιά βιβλία από τις "Εκδόσεις Πατάκη"


Οι "Εκδόσεις Πατάκη" (https://www.facebook.com/EkdoseisPataki/) έχουν βιβλία για όλα τα ενδιαφέροντα και για όλες τις ηλικίες. Ο κάθε αναγνώστης θα βρει αυτό που αναζητά. 

Από το πρόσφατο βιβλίο του οικονομολόγου Γιάνη Βαρουφάκη (Ανίκητοι Ηττημένοι, 2017) μέχρι την επανέκδοση του μυθιστορήματος "Η Κυρία Κούλα" (1978-2017) του Μένη Κουμανταρέα (1931-2014). 

Από το τελευταίο βιβλίο του Χ.Α.Χωμενίδη "Όσο πιο δυνατά με έδερνε, τόσο πιο δυνατά του τραγουδούσα" (2017) μέχρι το εξαίρετο ιστορικό πόνημα "1915 - ο εθνικός διχασμός" του Γιώργου Θ. Μαυρογορδάτου. 

Και βέβαια, βιβλία για τους μικρούς μας φίλους. Από τα καλύτερα, η σειρά "Πριγκίπισσα Αθηνά" της Στέλλας Κάσδαγλη (εικονογράφηση: Τόμεκ Γιοβάνης) και το "Λιβερίνος και Ρικάρντα" της Αγαθής Δημητρούκα (εικονογράφηση: Ιφιγένεια Καμπέρη). 


Τι συνέβη όταν ένας μικρός λαός αποφάσισε να αποδράσει από τη μόνιμη χρεοδουλοπαροικία που ερημοποιεί τη χώρα του;  Οι ΑΝΙΚΗΤΟΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ είναι όλοι εκείνοι που το 2015 ξεπέρασαν τον φόβο του βαθέoς κατεστημένου και έφεραν την «Ελληνική Άνοιξη». Το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη ρίχνει φως στη μεθοδικότητα με την οποία ηττήθηκε η «Ελληνική Άνοιξη», με παράπλευρη απώλεια την απαξίωση και σταδιακή αποδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Brexit κτλ.). Όμως καταδεικνύει και κάτι άλλο: Πως, παρά την ήττα τους, η «Ελληνική Άνοιξη» των ΑΝΙΚΗΤΩΝ ΗΤΤΗΜΕΝΩΝ έβαλε τις βάσεις για μια «Ευρωπαϊκή Άνοιξη», αναδεικνυόμενη έτσι σε σοφή επένδυση στο μέλλον μιας βιώσιμης Ελλάδας εντός μιας δημοκρατικής Ευρώπης, για την οποία αξίζει κανείς να μάχεται.  Αφιερωμένο σε όσους πασχίζουν για τον έντιμο, λογικό συμβιβασμό, αλλά προτιμούν να ισοπεδωθούν παρά να καταλήξουν συμβιβασμένοι, το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη έχει τουλάχιστον τρεις αναγνώσεις:  - Χρονικό των γεγονότων του 2015, όταν οι δανειστές της χώρας ρίσκαραν την ακεραιότητα της Ευρώπης για να αναπαραγάγουν την άνομη εξουσία τους, επεκτείνοντας στο διηνεκές τη γενικευμένη πτώχευση της ελληνικής κοινωνίας.  - Εξιστόρηση ενός ακόμα «επεισοδίου» της ελληνικής ιστορίας όπου η διάσπαση του εσωτερικού μετώπου έφερε την ήττα.  - Καταγραφή συναρπαστικών συζητήσεων με ανθρώπους που καθορίζουν τις τύχες μας, όπως τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, την Κριστίν Λαγκάρντ, τον Μάριο Ντράγκι, τον Εμμανουέλ Μακρόν, τον Μπαράκ Ομπάμα.  Ίσως όμως η πιο ενδιαφέρουσα ανάγνωση κινείται γύρω από άλλον, εντελώς διαφορετικό, άξονα που θυμίζει περισσότερο αρχαία ή σαιξπηρική τραγωδία: Εμβάθυνση στο δράμα ανθρώπων με εξουσία μεγάλη, που όμως καταλήγουν ανήμπορα πλάσματα πιασμένα στην παγίδα που τους έστησε η θεσμική τους ισχύς.


 Πώς γίνεται να γνωριστούν δυο άγνωστοι μέσα στον Ηλεκτρικό; Πώς γίνεται να ερωτευθούν; Όταν μάλιστα η μία είναι γυναίκα ώριμη, συντηρητική, κι ο άλλος νέος, τρελούτσικος φοιτητής; Τι είναι αυτό που τους ενώνει στη διαδρομή από Θησείο ως Κηφισιά, με ενδιάμεσες στάσεις το Μοναστηράκι, όπου ανεβαίνει η Κούλα, και τον Άγιο Νικόλαο, όπου διατηρεί γκαρσονιέρα ο Μίμης; Και πώς τάχα οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι συμβαίνει να χωρίσουν ξαφνικά, όπως ξαφνικά γνωρίστηκαν;


 «... Το ελληνικό καλοκαίρι µού φαινόταν ανέκαθεν ο µοναδικός ακατάλυτος νόµος µας. Η άσπρη µας πέτρα ξέξασπρη που φωτίζει τον κόσµο και καταργεί τους λεκέδες του. Η διαφανής σαυρούλα που σκαρφαλώνει στο περβάζι. Οι ρόδες των ποδηλάτων που µισοβυθίζονται στην άµµο. Οι αφίσες που προαναγγέλλουν το πανηγύρι του Αγίου Παντελεήµονος και του Σωτήρα. Δηµοτικολαϊκάσυγκροτήµατα πάνω σε πρόχειρα στηµέναικριώµατα στην πλατεία, αρνιά και γουρουνοπούλες που σουβλίζονται απ’ το πρωί, ο παπάς της ενορίας κερνάει το πιο καλό κοψίδι στον εξάδελφό του απ’ την Αστόρια. Το ελληνικό καλοκαίρι είναι τα βογκητά των ζευγαριών που κάνουν έρωτα πίσω από τα µισόκλειστα παντζούρια. Είναι η οθόνη του υπαίθριου σινεµά που θρο?ζει σε ένα µελτεµάκι. Είναι τα θηριώδη σουτιέν και βρακιά της γιαγιάς που –κρεµασµένα από τα µανταλάκια– ρίχνουν σκιές προϊστορικών τεράτων στον απέναντι τοίχο. Στο ελληνικό καλοκαίρι, το µόνο που µπορείς να σφάξεις είναι ένα καρπούζι. Εάν έγραφα µια ελληνική κωµωδία, θα έβαζα κάποιον φανατικό ιδεολόγο –αδιάφορο ποιανής ιδεολογίας– να επιχειρεί να εκφωνήσει λόγο σε παραλία. Ένας αέρας κυκλαδίτικος να καλύπτει τη φωνή του και να του παίρνει τα χαρτιά, ένα κύµα να τον µουσκεύει, ένα µισόγυµνοκορµί να τον ανταγωνίζεται θρασύτατα. Θα τον έβαζα να µουλαρώνει και να τελειώνει τον λόγο του µε τη φράση: «Θα Ξαναγυρίσουµε και θα Τρέµει η Γης!». Κι έπειτα ένα σµήνος γλάρων –σαν χορωδία αγγέλων ή τραγοπόδαρων σατύρων– να τον ειρωνεύεται γαβγίζοντας. Διαβάζω ελληνική µυθολογία. Κανείς απ’ τους θεούς ή από τις µοίρες δεν προαναγγέλλει πουθενά τη συντέλεια του κόσµου. Δεν απειλεί πως οι άνθρωποι θα κριθούν κατά τα έργα και τις αµαρτίες τους. Δεν προφη-τεύει µια Δευτέρα Παρουσία. Ποια Δευτέρα Παρουσία; Αφού όλα και όλοι είναι ήδη, νυν και αεί, εδώ. Και η γη δεν τρέµει παρά από τους οργασµούς µας. Κι απ’ τις ωδίνες των τοκετών µας. Το ελληνικό καλοκαίρι περιέχει τα πάντα. Δίνει λογαριασµό µονάχα στον εαυτό του».  Μέσα από κείµενα µικρότερα και µεγαλύτερα, επίκαιρα αλλά όχι επικαιρικά, που σκιαγραφούν όψεις της πραγµατικότητας ή απογειώνονται προς τη µυθοπλασία, µε θρύψαλα, αναµµένα κάρβουνα και βότσαλα, ο Χρήστος Χωµενίδης αποπειράται µία πρώτη αυτοβιογραφία. Όχι δική του. Όλων µας.


Αυτό το βιβλίο είναι αποτέλεσμα σαράντα ετών έρευνας, στοχασμού, συγγραφής και διδασκαλίας για τον Εθνικό Διχασμό. Επιδίωξή του είναι η κατανόηση, η εξήγηση, η ερμηνεία. Όχι η εξύμνηση, ούτε η καταγγελία. Αν δημιουργηθεί στον αναγνώστη η εντύπωση ότι το βιβλίο μεροληπτεί υπέρ του Ελευθερίου Βενιζέλου, αυτό προκύπτει από τα ίδια τα πράγματα, όχι από πρόθεση.  Αφού παρουσιαστούν τα κυριότερα γεγονότα από το 1909 έως και το 1922, ο Εθνικός Διχασμός ερμηνεύεται ως οιονεί θρησκευτικό "σχίσμα" χαρισματικής προέλευσης, ως κρίση στη διαδικασία εθνικής ολοκλήρωσης, ως ταξική σύγκρουση, αλλά και ως διαμάχη που απέκτησε τις διαστάσεις εμφυλίου πολέμου. Με την ερμηνεία μπορεί να διαφωνήσει κανείς. Όχι όμως με τα γεγονότα στα οποία βασίζεται.


«Για να σε βρω, γιγάντισσα, τη γη µε δάκρυ ράντισα» εξοµολογείται στη Ρικάρντα ένα ξωτικό µικρό, µικρούλικο και µικροτοσοδούλικο, ο Λιβερίνος. Κι ο έρωτας, απρόσµενος κι αληθινός, καταργεί σιγά σιγά τις αντιθέσεις, ενώνει ζωές και όνειρα, ώσπου η Ρικάρντα, ίση προς ίσον πια, τραγουδάει: «Γλυκέ µου Λιβερίνε µου, φιλιά κι αγάπη δίνε µου!».  Μια γλυκιά ιστορία αγάπης µε υπέροχη εικονογράφηση, που λειτουργεί µυητικά για τα παιδιά και ευφραντικά για τους µεγάλους.

&

Η πριγκίπισσα Αθηνά θέλει να ακούει απ’ όλους ότι είναι όµορφη. Μια µέρα, προσπαθώντας να εντυπωσιάσει τους πάντες, αποκτά στο πρόσωπο ένα σηµάδι που νιώθει ότι της χαλάει όλη την οµορφιά. Και τώρα; Πώς θα φαίνεται στις φωτογραφίες; Θα την αγαπούν όπως και πριν; Υπάρχουν άσχηµες πριγκίπισσες; Έχουν φίλους; Μπορούν να είναι ευτυχισµένες και να κάνουν σπουδαία πράγµατα; Για να ανακαλύψει τις απαντήσεις, η Αθηνά πρέπει πρώτα να βρει τη λύση σ’ ένα άλυτο µυστήριο που ταλαιπωρεί όλους τους κατοίκους της Ρεαλίας. Το δεύτερο βιβλίο της θαρραλέας σειράς, που µας θυµίζει πως µία αληθινή πριγκίπισσα δεν επαναπαύεται στα φορέµατα και στα βατραχάκια της. Η Αθηνά είναι η πιο ευρηµατική κι αντισυµβατική πριγκίπισσα που έχετε ποτέ διαβάσει. Μια πριγκίπισσα που ζει στο σήµερα. Μόνο για ανήσυχες πριγκίπισσες!


Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Το μουσικό δρώμενο του Θανάση Γκαϊφύλλια στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών


Την Τρίτη 6 Φεβρουαρίου 2018 και ώρα 19:00, θα πραγματοποιηθεί στο "Μέγαρο Μουσικής Αθηνών" και συγκεκριμένα στην "Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος", μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Διάλεξη με θέμα τα μνημεία της Θράκης από τον αρχαιολόγο Διαμαντή Τριαντάφυλλος & Μουσικό οδοιπορικό στην ανθρωπογεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης με τον τραγουδοποιό Θανάση Γκαϊφύλλια και την εξαιρετική ομάδα μουσικών και ερμηνευτών που τον πλαισιώνουν.


Το Σωματείο "Διάζωμα" στο πλαίσιο της δυναμικής και πολυετούς συνεργασίας του με το "Μέγαρο Μουσικής Αθηνών" εγκαινιάζει τον κύκλο ομιλιών "Λεωφόροι Ανάπτυξης και Πολιτισμού", με πρώτο σταθμό τα μνημεία και τη μουσική ανθρωπογεωγραφία της Βορειοανατολικής Ελλάδας.  Η διάλεξη με ομιλητή τον Επίτιμο Έφορο Αρχαιοτήτων Διαμαντή Στ. Τριαντάφυλλο έχει ως θέμα την πολιτιστική διαδρομή "Via Egnatia": "Ταξιδεύοντας με άμαξα πολυτελείας (Carpentum) στην Αρχαία Εγνατία Οδό, από τον Τόπειρο του Νέστου ως τη Δύνη και την Πλωτινούπολη του Έβρου, θα ανακαλύψουμε τα μνημεία της Θράκης". 

Μετά την ομιλία, θα ακολουθήσει το μουσικό δρώμενο του μουσικοσυνθέτη, στιχουργού και ερμηνευτή Θανάση Γκαϊφύλλια, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το Σεπτέμβριο του 2017 στο Αρχαίο Θέατρο Μαρώνειας. Μαζί του, η Λία Τζιαμπάζη, ο Γιώργος Φραντζολάς, ο Τάσος Καπζάλας, ο Βασίλης Ευφροσυνίδης, ο Δημήτρης Ευφροσυνίδης και ο Χαλήλ Μουσταφά.

Προλογίζει ο Πρόεδρος του Σωματείου "Διάζωμα" Σταύρος Μπένος. 

Η είσοδος στην ομιλία και στο μουσικό δρώμενο είναι ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας (έναρξη διανομής: 17:30).

Η εκδήλωση θα μεταδοθεί απευθείας μέσω διαδικτύου από τον ιστότοπο (https://diavlos.grnet.gr/event/e1010) της υπηρεσίας Δίαυλος του Εθνικού Δικτύου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ) και θα είναι ανοιχτή σε όλους. Η παρακολούθηση της μετάδοσης θα είναι εφικτή και μέσω της ιστοσελίδας του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (http://www.megaron.gr/default.asp?pid=5&la=1&evID=3954)

Για περισσότερες πληροφορίες:
2107282333

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Νέα βιβλία από τις Εκδόσεις Πατάκη


Παρακάτω σας παρουσιάζουμε (εξώφυλλα και περιγραφή), ορισμένα καινούργια βιβλία (2017-2018) που κυκλοφορούν από τις "Εκδόσεις Πατάκη", τον εκδοτικό οίκο που από το 1974 έως σήμερα, προσφέρει τα μέγιστα στο αναγνωστικό κοινό και τον πολιτισμό. Για περισσότερα εδώ: http://www.patakis.gr/

1. Μίμης Ανδρουλάκης, Σαλός Θεού - Ο Μυστικός Μίκης


Ο ιλιγγιώδης στροβιλισµός του Μίκη Θεοδωράκη –µουσικός, πολιτικός, ερωτικός, παιγνιώδης– οδηγεί τον αναγνώστη σε εκατό ζωές, στο πανόραµα διακοσίων χρόνων, σε εννιά κεφάλαια: Το Γαλάζιο Κορίτσι του Μπουένος Άιρες, Το Γαλάζιο Βαγόνι στο Μεγάλο Κόκκινο Τρένο, Σαν Δυτικός Άνεµος: Από την Τυφλή στη Γαλάζια Οπτασία, Ο Άνθρωπος που ήθελε να γίνει Μπετόβεν συν Βοναπάρτης, Ο Σωσίας σε 33 παραλλαγές, Το Πλοίο Φάντασµα ή Ο Ιπτάµενος Κρητικός, «Πυροβολήστε τα Ρολόγια»: Η Ανάληψις, Στις Συµπληγάδες: «Ανδρέα µου!» «Κώστα µου!», Ο Θεραπευτής: Οι Ερινύες Ευµενίδες.  Ο Σαλός Θεού συναντιέται, µέσα από χαραµάδες του χρόνου, µε τον Μπετόβεν και τον Βάγκνερ, τον Σοστακόβιτς και τον Δηµήτρη Μητρόπουλο, τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Ιάνη Ξενάκη, τον Βασίλη Τσιτσάνη – ανταλλάσσουν τα απόκρυφα του βίου και του έργου τους. Ανασηκώνει το πέπλο της Ίσιδος από τις γυναίκες της ζωής του, µοιράζεται µαζί τους την αθανασία. Ζωντανεύει άγνωστες στιγµές µε τους Λένιν, Στάλιν, Τίτο, Τσε, Φιντέλ, Μιτεράν, καθώς και µε τον Κωνσταντίνο Καραµανλή, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κώστα Μητσοτάκη, τον Χαρίλαο Φλωράκη, τον Λεωνίδα Κύρκο, τον Αλέξη Τσίπρα και δεκάδες άλλες προσωπικότητες. Στη δίνη του κυκλώνα Μίκης, µε την πένα στενού του φίλου επί δεκαετίες, ο χρόνος µεταβάλλεται και δεν έχει νόηµα να διακρίνουµε ζωντανούς και πεθαµένους.   

«Ο Μίμης, δεμένος πολύτροπα μαζί μου από την εφηβεία του, με βλέπει πάντα σαν ανοιχτό βιβλίο –o Εσταυρωμένος Διόνυσος– και συμπληρώνει τις δικές του σελίδες με τη δύναμη της γνώσης και της κρητικής του φαντασίας. Ένας ονειρευόμενος “Πυλάδης” εισδύει στα όνειρα και τις ουτοπίες του δικού του “Ορέστη”. Τον ευχαριστώ για την πρόκληση και την καινοτομία του έργου Ο Mυστικός Μίκης». Μίκης Θεοδωράκης


2. Γιώργος Θ. Μαυρογορδάτος - Μετά το 1922, η παράταση του διχασμού 


Το βιβλίο αυτό αποτελεί συνέχεια εκείνου με τον τίτλο 1915: Ο Εθνικός Διχασμός και καλύπτει την περίοδο του Μεσοπολέμου, μέχρι το 1940. Παρά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ο Διχασμός δεν ξεπεράστηκε. Συνεχίστηκε προπαντός ως κρίση εθνικής ολοκλήρωσης, μέσα πλέον στα όρια του κράτους, με τρία μέτωπα σύγκρουσης: μεταξύ προσφύγων και γηγενών, μεταξύ Ελλήνων Ορθοδόξων και εθνικών ή θρησκευτικών μειονοτήτων, μεταξύ Νέων Χωρών και Παλαιάς Ελλάδας. Συνεχίστηκε επίσης ως οιονεί θρησκευτικό σχίσμα μεταξύ των πιστών του Βενιζέλου και εκείνων του νεκρού βασιλέα Κωνσταντίνου. Εξακολούθησε να έχει και ταξικές διαστάσεις, αλλά με σημαντικές ανακατατάξεις. Τέλος, ο Εθνικός Διχασμός ως εμφύλιος πόλεμος αναζωπυρώθηκε από την εκτέλεση των Έξι και υποτροπίασε με το Κίνημα του 1935. Το βιβλίο διαψεύδει την εικόνα της στασιμότητας που καλλιεργείται σήμερα. Δεν ήσαν «πάντα έτσι» οι Νεοέλληνες και το κράτος τους, όπως λέγεται συχνά. Υπήρξαν στιγμές και εκτός πολέμων που στάθηκαν ικανοί για μεγάλα έργα, που αξιοποίησαν στο έπακρο εξωτερικά δάνεια και ξένη βοήθεια. Το βιβλίο διαψεύδει επίσης την εντύπωση της «κυκλικότητας» που καλλιεργείται σήμερα. Επίκαιρη είναι και η ανάδειξη των αδιεξόδων που συνεπάγεται στη δύση της η χαρισματική ηγεσία, μετά τα «θαύματα» που κατόρθωσε στην ακμή της.

3. Βλάσης Αγτζίδης - Εμείς και το Ισλάμ 


Η επανεμφάνιση των θρησκευτικών πολέμων, η ισχυροποίηση του ισλαμικού κόσμου και η εξάπλωση της ισλαμιστικής τρομοκρατίας κάνουν και πάλι επίκαιρη την αναζήτηση των αιτίων που ωθούν τον σύγχρονο άνθρωπο να αναζητά την καταφυγή στο μεταφυσικό. Η ανάπτυξη μιας αυτόνομης έρευνας για το φαινόμενο καθ’ εαυτό έχει μεγάλη σημασία, εφόσον οι ελληνορθόδοξοι πληθυσμοί υπήρξαν από τους πρώτους που συναντήθηκαν με το Ισλάμ κατά την έξοδό του από την Αραβική Χερσόνησο. Επιπλέον, η σύγχρονη Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται στο σύνορο των δύο κόσμων, έστω και αν τα όρια δεν είναι συμπαγή και αδιάβατα.  Η παρούσα μελέτη εστιάζει στην πρώτη αραβική περίοδο του Ισλάμ. Παράλληλα διερευνώνται οι συνθήκες εντός των οποίων αναπτύχθηκε το εξτρεμιστικό Ισλάμ και επανεμφανίστηκε η έννοια του Ιερού Πολέμου (τζιχάντ). Ορίζεται επίσης το σύστημα αναφοράς, το «εμείς», μέσω του οποίου προσεγγίζεται το ισλαμικό φαινόμενο. Παρουσιάζονται οι παράγοντες που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του νέου ελληνισμού, καθώς και η μορφή και οι τρόποι σύνθεσης της ταυτότητάς του.  Στη συνέχεια παρουσιάζεται η ιστορία του Ισλάμ από την εμφάνισή του στις ερήμους της Αραβίας. Παρακολουθείται η ανάπτυξη της νέας θρησκείας, η σχέση της και οι διαφορές της με τις άλλες μονοθεϊστικές θρησκείες. Παρατίθενται οι βασικές της απόψεις, οι μηχανισμοί διάδοσης, η επεκτατική πολιτική των πρώτων χαλιφών, καθώς και η πολύμορφη συνάντηση του ελληνισμού με τον ισλαμικό κόσμο. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο Εμιράτο της Κρήτης, ένα ιδιαίτερο αραβικό κράτος του 9ου-10ου αιώνα μ.Χ. Στο τέλος παρουσιάζεται η μεγάλη σύγκρουση του Ισλάμ με τη Δύση, όπως αποτυπώθηκε με τον μουσουλμανικό Ιερό Πόλεμο και τις χριστιανικές Σταυροφορίες.

4. Ισίδωρος Ζουργός - Λίγες και μία νύχτες


Την άνοιξη του 1909, ο έκπτωτος σουλτάνος Αβδούλ Χαµίτ ο Β΄ εξορίζεται στη Θεσσαλονίκη και µένει έγκλειστος σε µια εντυπωσιακή έπαυλη. Εκεί, σύµφωνα µε το µυθιστόρηµα, θα διηγείται για λίγες νύχτες σ’ ένα µικρό κορίτσι τη ζωή του. Ένα εντεκάχρονο όµως αγόρι κρυφακούει… Εβδοµήντα χρόνια μετά, θα υπάρχει ακόµη µια νύχτα, µάλλον µια ζωή ολόκληρη σε µία µόνο νύχτα. Άλλωστε στον 20ό αιώνα αργούσε συχνά να ξηµερώσει.  Το Λίγες και µία νύχτες, µε άξονα την ερωτική ιστορία που φωλιάζει στην καρδιά της αφήγησης, εξιστορεί µια περιπέτεια για το κυνήγι του πλούτου και την αναζήτηση της ευτυχίας. Το βιβλίο αναπλάθει µια µαγευτική συνοικία έξω από τα τείχη της Θεσσαλονίκης, αυτή των Εξοχών, που έσβησε για πάντα. Είναι ακόµη µια γραφή για τα σπίτια, φτωχικά και πλούσια, για το µέσα και το έξω τους, για τους τοίχους και τα έπιπλα όπου υφαίνονται οι ανάσες ζώντων και τεθνεώτων. Το Λίγες και µία νύχτες εµπεριέχει ακόµη κατά κάποιον τρόπο τον σχολιασµό του, διερωτάται πίσω από την κουίντα για τα άγονα χωράφια της γραφής, τα εργαστήριά της, τις αστοχίες και τα πάθη της, είναι µε άλλα λόγια το κοίταγµα του ίδιου του µυθιστορήµατος στον καθρέφτη. Πέρα όµως και πάνω απ’ όλα είναι ένα βιβλίο για την ανήκεστο βλάβη της ύπαρξης, αυτήν που προκάλεσε ο πιο δηµεγέρτης αιώνας, ο εικοστός.

5. Θανάσης Χειμωνάς - Παραφροσύνη


Ο Ανδρέας είναι ένας ελπιδοφόρος δοκιμιογράφος που πιστεύει ότι η ενεργός συμμετοχή του στην πολιτική θα μπορέσει να ξαναδώσει στο κόμμα της Πράσινης Θύελλας τη χαμένη του ιδεολογία και δυναμική.  Η Μυρτώ –αν και ενταγμένη στον αντιεξουσιαστικό χώρο– γοητεύεται απ’ αυτόν και επιδιώκει να τον προσεγγίσει, την ίδια περίοδο που η εκθαμβωτική και διάσημη ηθοποιός Βανέσσα βιώνει μια σχέση πάθους μαζί του που υπονομεύεται από την εύθραυστη ψυχική της κατάσταση.  Ο Βλάσης, ένας αστυνομικός με σκοτεινό οικογενειακό παρελθόν, ζει με τους δικούς του εφιάλτες. Ανθρώπινες ζωές που διασταυρώνονται απρόσμενα με φόντο μια χώρα που μαστίζεται από οικονομική, πολιτική, μα κυρίως ηθική κρίση.  Και που η παραφροσύνη καραδοκεί στη γωνία με απρόβλεπτα αποτελέσματα...

6. Σώτη Τριανταφύλλου - Το τέλος του κόσμου σε αγγλικό κήπο


Αυτή είναι η ιστορία του Λούσιους Πρέσκοτ, ράφτη και στρατιώτη στον αγγλικό εμφύλιο πόλεμο, που πέθανε δυο φορές. Ο συγγραφέας είμαι εγώ, ο Βενέδικτος Σίλκοξ· είναι και δική μου ιστορία· το χρονικό της νιότης μου· το πώς έκαψα το κερί του χρόνου κι από τις δυο του άκρες· το πώς αρρώστησα κι έγινα πικρόχολος. Δεν περιμένω να με συμπαθήσετε· είμαι συνηθισμένος άνθρωπος· ούτε καλός ούτε κακός· έχω αδυναμία στο κλαρέτ και στα τυχερά παιχνίδια – γράφω αυτό το βιβλίο για να ξεπληρώσω τα χρέη μου· και για να λυτρωθώ από τα λάθη μου. Δεν μου απομένουν παρά λίγοι μήνες ζωής, άρα, σκέφτομαι, μπορώ να μην εξοφλήσω τους δανειστές μου. Όποιος έχει δύο χιτώνες, ας πουλήσει τον έναν κι ας αγοράσει αυτό το βιβλίο: έχω ανάγκη από λάβδανο και είναι ακριβό. Κι ο εκδότης, ο κύριος Α.Χ. Σίντνεϋ, πρέπει να βγάλει τουλάχιστον τα έξοδά του. Αν δεν τα βγάλει, θα με καταριέται μέχρι τον άλλο κόσμο.